L-carnitine Grondstof

Chinese naam: L-carnitine
Buitenlandse naam: L-Carnitine; L-CN; (R)-3-Carboxy-2-hydroxy-N,N,N-trimethyl-1-propaanaminium-binnenzout
Alias: L-carnitine; L-carnitine; Vitamine BT; L-carnitine; L - - hydroxy - - trimethylammoniumboterzuur, (R) -3-carboxy-2-hydroxy-N, N, N-trimethylammoniumzout
Chemische formule: C7H15NO3
Molecuulgewicht: 161,20 (gebaseerd op internationale relatieve atoommassa uit 2011)
CAS-inlognummer: 541-15-1
EINECS-inlognummer: 208-768-0
Smeltpunt: 197 tot 212 graden
Kookpunt: 287,5 graden
Wateroplosbaarheid: 250 g/100 g
Dichtheid: 0,64 g/cm³
Uiterlijk: Wit kristallijn of kristallijn poeder met een lichte visgeur
Toepassing: op grote schaal gebruikt als voedingsadditief in baby- en peutervoeding, voedsel voor gewichtsverlies, voeding voor atleten, voedingssupplementen voor mensen van middelbare -leeftijd en ouderen, voedingsversterkers voor vegetariërs en additieven voor dierenvoer
Beveiligingsbeschrijving: S26, S36, S37/39
Gevarensymbool: Xi
Gevarenomschrijving: R36/37/38

Sinds 1953 wordt L-carnitine vermeld in de indexkolom van Vitamine BT in de American Chemical Abstracts.
In 1958 ontdekte Fritz dat L-carnitine een belangrijke rol speelt bij de oxidatie van lange- vetzuren in hart- en spierweefsel, wat de snelheid van het - oxidatiemetabolisme van vet kan verhogen en de consumptie van vet door cellen (mitochondriën) kan versnellen.
In 1973 rapporteerden Engel en Angeliui het eerste geval van L-carnitinetekort en behandelden dit met carnitine [13]. Vervolgens werden verschillende klinische syndromen gerapporteerd die verband hielden met carnitinedeficiëntie en primaire carnitinedeficiëntie geërfd van autosomaal recessieve genen, waaronder systemische carnitinedeficiëntie (SCD) en myopathische carnitinedeficiëntie (MCD).
In de jaren tachtig werd L-carnitine in het buitenland als handelsartikel op de markt gebracht en opgenomen in de 22e editie van de United States Pharmacopeia.
In 1980 hebben Rebouche en Engel voor het eerst het mechanisme en proces van de synthese van L-carnitine in organismen opgehelderd, dat bestaat uit drie stappen en zes essentiële factoren: L-lysine, methionine, niacine, vitamine C, vitamine B6, ijzer, enz. Onder hen is L-lysine het skelet voor de synthese van L-carnitine.
In 1985 classificeerde de Internationale Conferentie over Voeding, gehouden in Chicago, L-carnitine als een essentiële voedingsstof voor specifieke omstandigheden.. 22 landen en regio's in de wereld hebben de toevoeging van L-carnitine aan zuigelingenvoeding toegestaan ​​om carnitinetekort te voorkomen.
In december 1988 stond Frankrijk toe dat L-carnitine werd gebruikt als voedingsversterker in babyvoeding en gewone voeding.
Op 6 januari 1989 herhaalde de Franse regering haar mening uit 1988 dat L-carnitine een voedingsstof voor meerdere doeleinden is, en dat voor elke 1000 calorieën 100 mg carnitine kan worden toegevoegd.
Op 14 september 1990 stelde de Zwitserse regering de maximale orale limiet van L-carnitine vast op 600 mg/d.
Op 24 maart 1993 beoordeelde de Amerikaanse Expert Review Committee L-carnitine en zijn zouten als veilige voedingssupplementen voor volwassenen in een dagelijkse dosis van 20 mg per kilogram lichaamsgewicht. Het overschrijden van deze dosering kan gastro-intestinaal ongemak veroorzaken.
Op 13 mei 1993 oordeelde de Amerikaanse FDA dat carnitine voor rechtshandige en gemengde rotatie niet als GRAS-stoffen werd beschouwd en verbood de verkoop ervan [37], waarbij carnitine voor rechtshandige carnitine een concurrentieremmer was.
In 1995 keurde de Europese Unie het gebruik van L-carnitine in verschillende diervoederbronnen goed.
In 1996 keurde de 16e Nationale Technische Commissie voor de Standaardisatie van Voedseladditieven in China het gebruik van L-carnitine in dranken, zuiveldranken, koekjes, vaste dranken en melkpoeder goed.
In maart 2000 slaagde de "Enzymatische productie van L-carnitine", een nationaal belangrijk wetenschappelijk en technologisch onderzoeksproject uitgevoerd door de School of Bioengineering aan de Jiangnan Universiteit in China, voor de nationale acceptatie-inspectie.
In 2003 werd L-carnitine door de International Obesity Health Organization erkend als het veiligste en bijwerkingenvrije voedingssupplement voor gewichtsverlies

Het uiterlijk is een witte kristallijne lens of een wit transparant fijn poeder, met een lichte speciale visgeur. Zeer oplosbaar in water, ethanol en methanol, enigszins oplosbaar in aceton, onoplosbaar in ether, benzeen, chloroform en ethylacetaat. Zeer hygroscopisch, blootgesteld aan lucht kan vervloeien of zelfs vloeibaar worden. Het kan ruim 1 jaar in een oplossing met een pH-waarde van 3-6 worden geplaatst en is bestand tegen hoge temperaturen boven de 200 graden. De combinatiebindingen en bindende groepen hebben een goede oplosbaarheid en waterabsorptie.
Specifieke rotatie: -30 ± 1 graad (concentratie: 1,0 g/100 ml); Oplosmiddel: water; Golflengte van licht: 589,3 nm; Temperatuur: 23 graden)
Verbrandingswarmte (KJ/mol): 39,8
Logaritmische waarde van olie-water (octanol/water) verdelingscoëfficiënt: 4,47

L-carnitine is wijdverspreid aanwezig in de natuur, met hoge niveaus van carnitine in spierweefsel. Uit dierproeven is gebleken dat de concentratie van L-carnitine in de bijnier het hoogst is, gevolgd door het hart, de botten, de spieren, het vetweefsel en de lever. Gratis L-carnitine wordt via de urine uitgescheiden. Het menselijk lichaam heeft carnitine nodig via de voeding en/of endogene synthese. De menselijke lever en nieren gebruiken lysine en methionine als grondstoffen om carnitine te synthetiseren, terwijl ze ook de hulp nodig hebben van VC, niacine, VB6 en ijzer. VC is essentieel voor de biosynthese van carnitine, en van alle voedingscofactoren heeft VC de grootste invloed op de snelheid van de biosynthese van carnitine. Er is experimenteel bewijs dat de biosynthesesnelheid van carnitine in de nieren van cavia's met vitaminetekort acht tot tien keer wordt verlaagd, en het hart en de skeletspieren zijn hier bijzonder gevoelig voor. De concentratie carnitine in de weefsels van dieren zonder VC daalde met 50%. IJzer is ook nodig bij de reactie waarvoor VC nodig is, en de concentratie van carnitine in de lever- en hartweefsels van zwangere muizen met ijzertekort wordt aanzienlijk verminderd.

In de jaren zeventig waren er berichten over het gebruik van carnitine om zwaarlijvigheid te behandelen en af ​​te vallen. L-carnitine is een uitstekende werkzame stof voor gewichtsverlies en een normaal onderdeel van het dieet. De belangrijkste functie is het helpen van vetzuren met lange ketens om bèta-oxidatie te ondergaan, wat gunstig is voor het gebruik van vet door het lichaam, inclusief het verbranden van overtollig vet voor energie zonder enige bijwerkingen. Tegelijkertijd moet aandacht worden besteed aan versterkende oefeningen om het opgehoopte vet in het lichaam te consumeren en gewichtsverlies te bereiken. Het behoort tot een methode voor gewichtsverlies waarvoor geen dieet, anorexia, vermoeidheid of diarree vereist zijn. De relevante experimentele resultaten toonden aan dat, met behoud van hun oorspronkelijke levensstijl en voedingsgewoonten, bij inname van L-carnitine continu volgens de voorgeschreven dosering van gezondheidsproducten gedurende 35 dagen, het gewicht, de tailleomtrek, de heupomtrek, het totale lichaamsvet en de dikte van het onderhuidse vet op verschillende punten allemaal afnamen. Na het experiment nam het uithoudingsvermogen van de proefpersonen niet af, en er waren geen afwijkingen in verschillende klinische symptoomindicatoren voor en na het experiment.

Populaire tags: l-carnitine grondstof, China l-carnitine grondstoffabrikanten, leveranciers, fabriek